Copy
Formidabele lezers en lezeressen!

De goede doctor heeft weer een spannende nieuwsbrief voor u in petto. Verbindend en conflictvermijdend zoals u bent gewend. U zit toch ingekwartierd onder dikke lagen sneeuw, dus dat komt goed uit!

«Gloednieuw artikel, vers van de pers!» Mannen worden in de mainstream cultuur dikwijls als botte horken gestereotypeerd, terwijl ze vaak diepe, authentieke emoties hebben. De VN wil mannen heropvoeden en meer laten huilen. Maar als mannen hun ware emoties tonen, dan gaan ze dikwijls voor de bijl. Het VN-narratief negeert de evolutiebiologie en gaat uit van sociaal wenselijk maakbaarheidsdenken.

Ik heb nu ook een «Telegram kanaal!» Censuur op sociale media wordt steeds merkbaarder steeds gekker. Hoe meer volgers en leuk vinders ik krijg, hoe kleiner het bereik van een artikel. Dit alles kunt u omzeilen via dit kanaal! 

Dan «over het onderwijs.» Onderwijzers worden gillend gek. Een studente trekt een vergelijking met een communistisch regime. Het is nu normaal om ideologieën op te hemelen waar je zelf niet in gelooft, maar om moeilijkheden te voorkomen... 

Ik wil tot slot nog graag zeggen, allereerst, een verwijzing naar «BackMe», maar, belangrijker nog, een hart onder de riem voor mijn nieuwe vriend Hans van de Breevaart. Hij schreef een uitmuntend boek over christendom en populisme. Ik heb getracht om er aandacht voor te scheppen, maar het is bijna onmogelijk gebleken om hier platform voor te vinden. Niemand durft het aan. 😔

Daarom hieronder wat fragmenten uit het niet-gepubliceerde artikel:

Als het aankomt op boekbesprekingen dan is uw auteur, zeker waar het de mainstream media betreft, één en ander gewend. Hoogst zelden hebben we échter zo’n bevooroordeelde behandeling van een boek gezien, als in het Nederlands Dagblad waarin Piet H. de Jong het werk bespreekt van SGP-denktank medewerker Hans van de Breevaart, getiteld Concurrent of bondgenoot (2020). Vanaf het eerste woord is duidelijk dat het boek moet worden kapotgerecenseerd en dat de auteur moet worden neergezet als iemand die niet deugt.

De ondertitel van het boek luidt “een christelijk perspectief op populisme”. In dit licht is de blinde afkeer van alles wat riekt naar populisme in deze bespreking ronduit verbazend. Het blad is gelieerd aan de ChristenUnie. Het is jammer en ronduit kwalijk dat zelfs boekbesprekingen zó zijn gepolitiseerd. Het doet denken aan een opmerking van de historicus Geerten Waling:

“Alle poortwachters kennen elkaar, dus een boek staat of valt met een bekende uitgever. Dat oude model betekende ook dat controversiële boeken, ‘incorrecte’ meningen en omstreden auteurs weinig kans maakten in het publieke debat. Dit geeft personen in die bubbels op hun beurt reden zich verder af te keren van de ‘mainstream media’.”

De Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) scheidde zich zo’n eeuw geleden af van de protestantse politieke stroming verenigd onder Abraham Kuyper. De reden was dat het politieke christendom te mainstream was geworden en te ver afdreef van de protestantse fundamenten. Tot vandaag is de SGP vóór de doodstraf en ook van het vrouwenkiesrecht is men geen fan. Vooruit, als het echt niet anders kan dan mag inmiddels ook een vrouw de politieke beginselen van de SGP vertegenwoordigen. Maar dat is zéker niet het uitgangspunt. Ook voor abortus en het homohuwelijk is hier op zijn zachtst gezegd weinig enthousiasme te bespeuren.

Men zou zeggen: wat een heerlijke conservatieve partij! Gewoon puur en authentiek in de smaak, zoals de PVDA in België nog onvervalste communisten heeft. Maar nu wil het lot dat de SGP zich de laatste decennia steeds meer opwierp als onderstutting van regeringscoalities, terwijl juist die regeringen alsmaar technocratischer, progressief-activistischer en linksliberaler werden. Jan-Peter Balkenende (CDA) werd bijvoorbeeld gekozen op een conservatief programma, maar voerde in de praktijk een neoliberaal beleid. De SGP gedoogde dit zonder morren. Van de Breevaart schrijft:

“De managers van grote instellingen en multinationals profiteren van zowel een links-liberale politiek als van de toenemende globalisering. Het kiezersvolk achter ‘de elite’ wordt ondertussen gevormd door hen die hun brood verdienen binnen de instellingen die door experts geleid worden. Daarnaast zijn er de medewerkers van multinationals en ngo’s die zich identificeren met het globale karakter van de organisatie waarvoor zij werken.” (p.80-81)

Het is de auteur duidelijk dat het maatschappelijk middenveld niet voor christelijk-conservatieve denkbeelden of beleidspunten te mobiliseren is. De bijbehorende instellingen en verenigingen zijn overgenomen door cultuurmarxisten en zelfs wie niet cultuurmarxistisch is, laat zich leiden door overwegingen rond beeldvorming en imagoschade. In dit licht is het zeer tekenend wat de auteur te berde bracht tijdens de officiële boekpresentatie, die onder Gods zegen ondanks de coronacrisis tóch kon doorgaan. Naar eigen zeggen heeft Van de Breevaart als auteur méér vrijheid ervaren bij het wetenschappelijk instituut van de SGP dan bij de Universiteit van Leiden, ooit.

Het boek is geschreven tégen de zelfvoldaanheid van onze eigen tijd, die zich superieur waant aan de andere tijden. Alsof wat achter ons ligt per definitie primitiever en minder ontwikkeld zou zijn, dan dat wat zich vandaag afspeelt en door de culturele progressieve instellingen wordt gebillijkt. Al decennia trekken populistische politici zorgwekkende verhalen op vanuit de haarvaten van de samenleving. In die zin schudden zij mensen wakker. Inmiddels is het de hoogste tijd om niet alleen het brandalarm te laten afgaan, maar ook de brand eens te blussen.

Van de Breevaart is niet zomaar een bemanningslid van de ‘Renaissancevloot’ – het lijkt soms alsof hij hoogstpersoonlijk de zeilen hijst. Dus ja, Piet H. de Jong heeft een punt als hij bij de auteur enige sympathie voor het populisme bespeurt, maar de schrijver staaft alles met analyses en feiten. Die feiten passen niet goed in het referentiekader van de De Jong, en dus neemt hij het de auteur kwalijk dat ook ‘alternatieve feiten’ een plek hebben in het boek. Maar alternatieve feiten zijn geen onwaarheden – het zijn feiten die in de mainstream media liever worden doodgezwegen, zoals de meisjeshandel door Pakistaanse bendes in Telford en Rotherham of de massa-aanrandingen van de nieuwjaarsnacht in Keulen.

De auteur legt bijvoorbeeld glashelder uit dat de hysterie over ‘het ondermijnen van de rechtstaat’ ongefundeerd  is. De populisten stellen het referendum voor als kleine correctie op de democratie, omdat veel geluiden nu worden genegeerd door de bestuurlijke elite. Zelf is de SGP natuurlijk niet populistisch, maar confessioneel-conservatief: “Wij doen niet aan identiteitspolitiek: wij zetten geen mensen weg. Wij gaan eerst een rustig lezen, we laten het eens op ons inwerken en daarna vellen we ons oordeel.” Oftewel, onderzoek alles en behoud het goede.

Fijne zondag toegewenst, blijf warm!
dr. Sid
Copyright © 2021 dr. Sid Consultancy, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp