Copy
Gevierde lezers en lezeressen,
Ik huldig jullie allemaal binnen in dit nieuwe jaar! Velen van u vragen mij dikwijls "Sid, hoe is dat nu, dat Brussel, dat Belgische?" In «dit gloednieuwe artikel» wordt deze vraag voor eens en altijd beantwoord! Wordt 2020 het 'splijtingsjaar'?

Verder hoop ik jullie allemaal morgen te zien (zie hieronder en klik op afbeeldingen weergeven). Om 20:00 bij Jans in Arnhem. Parkeergarages Musis en onder mediamarkt. Allebei binnen 3 minuten loopafstand. Het volgende schrijf ik opdat u hopelijk van wat flashbacks kunt genieten:

De 10 hoogtepuntenvan 2019

10.  Met Jenny Douwes bij Omroep Friesland
9. ‘Nepnieuws en de Europese Unie’ in Den Haag met Jensen en Karskens
8. Spreken op het Europarlement over de islam 
7. Mijn artikel ‘de ondergang van Nederland definitief in kaart gebracht
6. Het werkcollege op het kasteel Sterkenburg over het cultuurmarxisme
5. Het slagen van de crowdfunding ‘Links en Rechts in dialoog
4. Spreken op de Tweede Kamer over desinformatie en digitale inmenging
3. Debat op de T.K. over verscheidenheid in wetenschap en foto met Zihni Özdil
2. De presentatieKerkgangers en Zuilenbouwers’ in Gent met o.m. Sander Loones en Matthias Storme
1. Resident Evil 2 Remake en het gesprek met Boris daarover
 
Andere hoogtepunten zijn natuurlijk de verjaardag van Christina en Pierre in het Holland House en de opstart van de nieuwe omroep 'Ongehoord Nederland'. Wat ook genoemd moet is het identiteitspolitiek boek met Paul Cliteur en het feit dat ik na al die jaren vagevuur tóch uiteindelijk op het Conservatief Café in Gouda heb gesproken (wat al in februari 2015 was toegezegd). Eindelijk een website die goed draait, de epische gesprekken bij Café Weltschmerz met onder meer Derk Jan Eppink, Auke Zijlstra en Ronald van Raak. Het publiceren van het artikel over Dijkhoffs visiestuk in Liberale Reflecties. Het artikel in de Telegraaf over Big Tech en de pluraliteit van het medialandschap. David Engels die op bezoek kwam; Sekiro honderd procent uitgespeeld. Enzovoorts. Leuk is het ook altijd met de Vlaamse studenten. Zij moeten ook zeker worden genoemd!

Uiteraard was niet alles goud wat er blonk. Mijn perikelen in het Brusselse ziekenhuis waren echt de hel (dat kwam zelfs in de krant). Er waren felle discussies rondom de Zuil en hitpieces doken op uit onverwachte hoek – etentjes werden afgezegd omdat mensen wilden deugen… En natuurlijk de eeuwige irritaties over de gore lucht in Brussel die je haast de lust ontneemt om stevig te sporten. Alle complexiteiten rond gezinsvorming en een sociaal netwerk om op terug te vallen, huren versus kopen en lange termijn prognoses... Mede dankzij mij gouden vrienden is dit laatste al veel beter in vergelijking met een jaar geleden, toen ik me vastbeet in Walter Benjamin en diens messiaanse verlangen onder een horizon zonder hoop. De dikke pil Of|Of van Kierkegaard heb ik nog steeds niet helemaal uit…

Ondanks de drukte heb ik weer meerdere boeken uitgelezen. In nabijheid van Schopenhouwer en Serotonine van Houellebecq. Erg genoten van Beschermengelen door Theo Kars. Ook van Zen and the Art of Motorcycle Maintenance en het boek over Nederland en België van Derk Jan Eppink. Als je steeds als je in de bus of trein zit toch een stukje leest, dan tikt het op een jaar wel aan. First you make your habits and then your habits make you.

Qua films stak natuurlijk Joker er boven uit – meer nog alle artikelen rond deze film. Het schrijven van die clownserie leverde enorme pret op. Maar eigenlijk geniet ik altijd van mijn artikelen. Ik schrijf ze zoals ik ze zélf leuk vind om te lezen en ik herlees ze ook regelmatig. Al zou de hele wereld ze verguizen, dan nóg zou ik ze zo schrijven en niet anders. Dat was vroeger ook zo, in de tijd dat de TPO begon als DeJaap. In de commentaren waren mensen vaak onthutst en ziedend. Maar ja, op de basis- en de middelbare school is het al niet gelukt om mij te laten deugen. Dan gaat het nu al helemaal niet meer lukken…

Ben ik al met al nu optimistischer of pessimistischer geworden? Over de politiek – pessimistischer, duidelijk. Ik heb Kamerleden die ik van dichtbij ken zien demonstreren tegen hun eigen beleid. Het land staat op zijn kop en die volkswoede dringt maar druppel voor druppel door tot de Haagse kaasstolp of helemaal niet… Uitsluiting wordt genormaliseerd en op het EU-niveau is dit zeker niet beter gesteld. Hier ben ik dus pessimistischer over geworden. Ook ben ik pessimistischer geworden over de mogelijkheid van niet-gelijkgestemden om nog zinvol in gesprek te kunnen gaan. Uiteindelijk heb ik genoeg linkse brievenschrijvers gevonden voor mijn dialoogboekproject. Maar je wil niet weten hoevelen er lafjes de boot afhielden uit angst om door hun eigen netwerk te worden uitgekotst.

Optimistischer ben ik wel geworden over mijn eigen kracht. Al die hitpieces op mij hebben weer geen enkel beklijvend effect gehad; ik vervul nu een nieuwe functie, wat mentaal beter voelt dan dagelijks vanuit kantoor aan huis ZZP’en. Maar ik weet dat ik tot die functie ben gekomen als publicist met meerdere geslaagde crowdfundings en gewaardeerde onderzoeken op mijn naam. Dat geeft je toch innerlijke vrede en kracht evenals zelfvertrouwen tegenover alle maatschappelijke ellende. Daar komt nog bij: mensen rondom mij snappen steeds beter dat ze zélf schoonheid moeten scheppen en waarheid moeten ontsluiten – helemaal losgemaakt uit het morele universum van de Linkse Kerk. Dat stemt mij positief, evenals het besef dat de Resident Evil 3 Remake onderweg is.


Een epische dag gewenst, dr. Sid
Copyright © 2020 dr. Sid Consultancy, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp